Waarom doen zoveel mensen hier aan mee?

Steeds weer worden dramatische foto’s van kinderen misbruikt, wie houdt deze types eindelijk tegen?

Dat is een vraag, die ik mezelf keer op keer stel, als ik posts als deze zie. Een klein kind, duidelijk ernstig gewond, zonder handen, wordt ervoor gebruikt om het eigen verkommerde ego op te poetsen, waarbij de maker iets tevoorschijn tovert voor de onervaren gebruiker..

In dit geval zou Facebook zogenaamd bereid zijn om zijn geld voor de interactie met de foto, voor een kankeroperatie van het kind, te doneren. Ingedeeld in “like”, “commentaar” en “delen” – wat moet je zeggen. Er zijn velen, eigenlijk veel te veel mensen weer in deze modder getrapt.

Bron: openbare statusbijdrage

Kinderen trekken altijd en hoe dramatischer de situatie waar het kind zich in bevindt is, des te sneller typt men “amen” en de post wordt gedeeld.

Nee, Facebook betaalt niet

Alsof Facebook zich daar druk over zou maken, hoe vaak iets gedeeld wordt en daar dan geld voor zou doneren. In het bijzonder omdat het daarna nog altijd gedeeld zou worden, er wordt niet eens een tijdsbestek opgegeven.

Geldt het dan voor eeuwig? Een operatie kost bulten met geld, die beginnen niet als de eerste 8 dollar voor het delen van de bijdrage binnen zijn. Maar nee, de gebruiker denkt niet na, ziet een kind en klikt, geeft commentaar en deelt.

Nee, dat is niet generaliseren, want gelukkig zijn er mensen die het een of ander gewoon navragen. Wij blijven eraan werken, zodat meer mensen hierover na gaan denken.

Als je zoiets tegenkomt, type geen commentaar, deel het niet en een vind ik leuk heeft het ook niet verdiend. Want de post is niets anders dan likegeilheid van de bovenste plank. Je streelt daarmee alleen maar het treurige ego van de een of andere mentaal aangeslagen persoon.

Zou Facebook toch een keer geld voor iets doneren, dan zouden ze dat zelf succesvol mediaal propageren, maar absoluut niet via een moreel tekortkomende gebruiker.

Soms vraag ik me af of het niet beter zou zijn de internetgeschiktheid van de gebruiker te toetsen. Dan valt me in, dat het ook lastig voor mij zou kunnen worden en ik verwerp die gedachte weer.

Er blijft niets anders over dan steeds weer te proberen om de gebruikers te wijzen op dit soort misbruik, zodat ze er niet meer intrappen. Het is ook niet erg als je daar in trapt, alleen het maken van zulke posts is een klap in het gezicht van de getoonde personen, hun noodsituatie wordt schaamteloos uitgebuit.

Auteur: Jens, mimikama.org
Vertaling: Petra, mimikama.nl